Over m’n PME jeans weet ik veel meer te vertellen dan over m’n hardloopschoenen

De vorig keer vertelde ik over het verhaal hoe Maartje en ik op het terras waren beland na, of beter gezegd, tijdens de hardloopwedstrijd. Met onze tassen vol PME jeans en een lekker drankje erbij in het zonnetje, kwamen na een tijdje twee leuke jongens bij ons zitten. Maartje dacht weer eens niet na en riep dat we de 10 mijl gelopen hadden.

Vervolgens keken de heren naar onze tassen vol PME jeans en rustten hun ogen uiteindelijk op mijn ehh retro schoenen, om ze maar even zo te noemen. Mijn hardloopfossielen waren denk ik niet eens meer verkrijgbaar bij welke hardloopwinkel dan ook. En dus was het inderdaad vast vrij frappant om te horen dat zo’n meisje desondanks 10 mijl op die dingen heeft kunnen rennen.

Aangezien ik even niet zo scherp was op dat moment vanwege de omstandigheden (ik zeg: wijn + zon), flapte ik er nog iets stompzinnigers uit dan Maartje al had gedaan. De jongens keken namelijk nogal bedenkelijk naar mijn schoenen na Maartjes opmerking, dus toen flapte ik me er toch zoiets stoms uit…ik had beter gewoon kunnen zwijgen:please-j3

‘Ja, ik doe een nieuw soort speciale training. Het is eigenlijk zoiets als bare feet, maar dan nog extremer. M’n voeten doen ook aardig pijn. Het is de bedoeling dat je dan de meest oude hardloopschoenen aantrekt die je maar kunt vinden en deze dan afwisselt met andere hardloopschoenen.

Omdat ze allemaal hun eigen mankementen hebben, leer je je voeten veel aan te kunnen en zo train je jezelf behoorlijk goed.’ Jorien, waar haalde je dat in hemelsnaam vandaan…Maartje nam snel een slok van haar drinken, zodat ze niet in lachen uit zou barsten. Ze proestte vervolgens alsnog haar wijn uit en excuseerde zich dat ze zich had verslikt. Onder de tafel applaudisseerde ze stiekem, zodat alleen ik dat kon zien.

Oh my god, konden we niet gewoon heel snel onze drankjes opdrinken en m zo snel mogelijk peren? Nee, de jongen ging er natuurlijk nog op in ook. Hij vroeg: ‘zo he, wat gaaf zeg. Hoe heet zo’n training eigenlijk? Ik wil dat ook wel eens proberen eigenlijk! Of train je bij een speciaal team?’ Oh neeeeee!!!! Ik wist echt niet meer wat ik moest zeggen. Ik geloof dat ik hem alleen maar een beetje glazig aan heb lopen staren.